Rola relacji terapeutycznej w pomocy dzieciom krzywdzonym

Konrad Ambroziak

Abstrakt


Często twierdzi się, że terapeuci poznawczo-behawioralni nie przykładają dostatecznej wagi do kwestii relacji terapeutycznej i osoby terapeuty. W artykule badam wpływ relacji terapeutycznej na pomoc dzieciom krzywdzonym. W szczególności rozważam wpływ przekonań terapeutów na jakość ich pracy.

Przedstawiam opis przypadku superwizji i na jego podstawie pokazuję wpływ przekonania terapeuty o własnej niekompetencji na proces diagnostyczny wykorzystania seksualnego dziecka. Przekonanie takie powoduje znaczny poziom lęku, który prowadzi do obniżenia empatii. Zachowania zabezpieczające (skupienie na celu lub narzędziach diagnostycznych) utrudniają nawiązanie poprawnej relacji. Na podstawie doświadczeń superwizyjnych i trenerskich prezentuję listę przekonań, które mogą utrudniać pomoc dzieciom krzywdzonym (dotyczą one przeważnie własnej kompetencji i szczególnej trudności pomocy dzieciom krzywdzonym).

Jeżeli przekonania terapeutów mają wpływ na przebieg leczenia, to trzeba mocno się na nich skupić w trakcie superwizji i szkolenia terapeutycznego. Należy sprawdzać i korygować nieprawdziwe przekonania dotyczące krzywdzenia dzieci, ale również zwracać uwagę na przekonania dotyczące własnej niekompetencji i lęków terapeutów. Superwizja powinna dostarczać nie tylko wiedzy merytorycznej, ale również emocjonalnego wsparcia.


Pełny tekst:

PDF

Refbacks

  • There are currently no refbacks.