Między ochroną a detencją: procedury ustalania wieku małoletnich migrantów bez opieki w Polsce a standardy międzynarodowe

Abstrakt

Wzmożony ruch migracyjny do Europy postawił przed państwami europejskimi szereg nowych wyzwań prawnych i politycznych. Jednym z nich jest ocena wiarygodności informacji podawanych przez osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową. Podczas gdy państwa europejskie mogą uzasadniać swoją nieufność obawą przed instrumentalizacją ochrony międzynarodowej przez migrantów, jedną z grup szczególnie narażonych na krzywdę w przypadku błędnej oceny są dzieci. Wśród migrantów przybywających do Europy regularnie znajdują się małoletni, w tym małoletni bez opieki.

Osoby te często nie dysponują dokumentami potwierdzającymi ich tożsamość i wiek. Jednocześnie uznanie danej osoby za małoletnią wiąże się po stronie państwa przyjmującego z daleko idącymi obowiązkami prawnymi, takimi jak zapewnienie reprezentanta dziecka w toku procedury uchodźczej czy zakaz detencji w ośrodkach zamkniętych. W związku z tym kluczowe znaczenie mają metody ustalania wieku małoletnich.

Autor dokonuje analizy metod stosowanych przez polskie organy w tym zakresie oraz ich zgodności ze standardami międzynarodowymi, w szczególności wynikającymi z prawa unijnego, orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz standardów Rady Europy i Organizacji Narodów Zjednoczonych.