Zwalczanie seksualnego wykorzystywania dzieci w internecie na przykładzie CSAEM i OCSAE. Wyzwania technologiczne i metodologiczne

Abstrakt

 Ochrona dzieci przed zorganizowaną, transgraniczną cyberprzestępczością jest zagad­nieniem złożonym. Wymaga nieustannej walidacji działań m.in. w obszarze edukacji, prawa, technologii, współpracy międzyinstytucjonalnej i międzysektorowej, a także udo­skonalania aparatu pojęciowego, którym opisujemy powiązane z nią zjawiska. Artykuł koncentruje się na wybranych wyzwaniach technologicznych, podczas omawiania któ­rych poruszanych jest kilka zagadnień metodologicznych związanych ze zwalczaniem seksualnego wykorzystywania dzieci, ze szczególnym uwzględnieniem CSAEM (ang. Child Sexual Abuse and Exploitation Materials) oraz OCSAE (ang. Online Child Sexual Abuse and Exploitation Materials).

CSAEM mogą stanowić świadectwo prawdziwych, traumatyzujących zdarzeń lub być zmodyfikowane i/lub wygenerowane w pełni cyfrowo. OCSAE to forma cyberprze­stępczości wymierzonej w małoletnich, której skuteczne zwalczanie wymaga z jednej strony adekwatnej taksonomii sprawców, z drugiej zaś – stosowania coraz to lepszych rozwiązań umożliwiających skuteczne wykrywanie i zabezpieczanie w sieci dowodów tego typu czynów zabronionych.

Nowoczesne narzędzia informatyczne – takie jak specjalistyczne, dedykowane pro­gramy komputerowe, bazy CSAM (ang. Child Sexual Abuse Materials), które zawie­rają m.in. pliki z wizerunkami pokrzywdzonych, ich klasyfikację oraz hasze, platformy wymiany informacji, crawlery i scrapery czy rozwiązania oparte na AI – pozwalają przetwarzać dane cyfrowe rzędu wielkości terabajtów, a nawet petabajtów, w sposób precyzyjny i co najmniej (semi)zautomatyzowany. Uzyskane wyniki (również te o cha­rakterze predykcji, np. w zakresie kategoryzacji treści, identyfikacji pokrzywdzonych czy geolokalizacji) przyśpieszają uzyskanie dowodów istotnych z punktu widzenia wyko­nywanych czynności, skracają czas ekspozycji na treści CSAEM, a przede wszystkim ułatwiają dotarcie do nieznanych materiałów przedstawiających seksualne wykorzy­stywanie osób małoletnich, które z kolei mogą prowadzić do samych dzieci.

Myślą przewodnią artykułu jest założenie, że wdrożenie analogicznych funkcjonal­nie rozwiązań w Polsce wzmocni krajową i międzynarodową współpracę organów ściga­nia i wymiaru sprawiedliwości z siecią hotline’ów INHOPE, w tym z polskim Dyżurnet.pl NASK PIB, a także z ICP (ang. Internet Content Provider) czy ISP (ang. Internet Service Provider), przyczyniając się do skuteczniejszej ochrony najmłodszych użytkowników cyberprzestrzeni.